Artifex: uw deskundige gids in het culturele landschap.

De solotentoonstelling samen werken over het werk en het gedachtegoed van de Italiaanse kunstenaar Piero Gilardi (Turijn 1942), is de eerste presentatie van deze kunstenaar in Nederland. Gilardi leverde een beslissende bijdrage aan de geboorte van de Arte Povera, een beweging die de Europese kunst in het midden van de jaren zestig drastisch zou veranderen. Naast zijn Tappeti Natura, is er ook aandacht voor zijn theoretische werk en zijn Relational Art-projecten waarin hij politiek activisme combineert met maatschappelijke doelstellingen die natuur en samenleving met elkaar verbinden.
Deze tentoonstelling past in de rij van solopresentaties in het Van Abbemuseum van herontdekte kunstenaars als Allan Kaprow, Lee Lozano en Lynda Benglis.

Gilardi’s Tappeti Natura
De nadruk van de tentoonstelling ligt op het werk uit de periode 1963-1985. Piero Gilardi vervaardigde in die periode grote, hyperrealistische sculpturen uit polyurethaan en schuimrubber die hij Tappeti-natura [natuurtapijten] noemde. Deze tapijten waren bedoeld om de ideale natuur te simuleren en varieerden van een rivierbedding tot de vloer van een grot, een deel van een bos of een groentetuin. Ze verwierven grote bekendheid in de kunstwereld, maar hun status als autonoom kunstobject was geen doel op zich ofschoon de minuscule nabootsing van de natuur anders doet geloven. De tapijten konden als lappen stof aan de meter worden gekocht en mochten, wat de kunstenaar betrof, worden gebruikt als picknickplaid of aan de muur worden gehangen. Met deze sculpturen die interactief zijn, probeerde Gilardi het samenspel tussen toeschouwer en kunstwerk, tussen individu en omgeving en tussen natuur en cultuur op een hoger plan te brengen.

Kunstenaar, activist, burger en theoreticus
Grote bekendheid verwierf Gilardi ook als criticus van de kunstrichting die door hemzelf Micro Emotive Art en door de Italiaanse criticus Germano Celant Arte Povera werd genoemd. Hij speelde in de jaren zestig een belangrijke
rol als bruggenbouwer tussen kunstenaars uit West-Europa en de Verenigde Staten.
In de jaren zeventig staakte hij zijn werkzaamheden als kunstenaar en reisde hij, schreef theoretische analyses en hield zich bezig met politieke, culturele en sociale vraagstukken. Naast het bouwen aan relaties was hij als theoreticus actief. Ook die elementen worden belicht in de tentoonstelling aan de hand van documentair materiaal en foto’s.

Lees hier verder voor meer informatie.